Ik ben een enorme zoeker. Nee, niet in spiritueel opzicht, maar op internet! Als ik iets wil weten dan speur ik enige tijd via zoekmachines, daarbij de zoektermen listig varierend om de maximale opbrengst uit het internet te persen. Op deze manier ben ik er achter gekomen dat er onzichtbare vrouwen bestaan.
De gemiddelde ontwikkelde mens laat een footprint (mooi woord, niet alleen in klimaatverband) achter op het internet, waaruit interesses, bezigheden en relaties blijken. Er zijn echter vrouwen die niet te vinden zijn. Op geen enkele manier! Met geen enkele zoekterm! En toch bestaan ze, want ik ken ze. Maar ze houden zichzelf volledig onzichtbaar. Geen foto is van ze te vinden. Hun naam komt alleen op internet voor als iemand anders die, zonder toestemming, ergens laat slingeren. Zelf mijden ze alle social networks als de pest, hun e-mail adres is niet te achterhalen, zij wonen ergens in een huis op naam van iemand anders, en hun portret op het net zetten staat gelijk aan kiezen voor de doodstraf.
Wat zijn dit voor vrouwen? Mijn persoonlijke ervaringen zijn niet zo positief! Dit zijn de vrouwen die je een oor aannaaien, die niet al te recht door zee zijn, die je laten zitten met een kater na een verbroken relatie, die je van alles beloven zolang zij er maar zelf beter van worden. En nooit hun woord nakomen! En dan heb ik het niet alleen over persoonlijke relaties, maar ook zakelijke. En die er, op basis van hun eigen gedrag en de mogelijke consequenties daarvan, daarom voor kiezen om onzichtbaar te blijven?
Bij iedere nieuwe relatie kijk ik daarom even op internet. Gewoon, even je zichtbaarheid checken! Even in het vlees knijpen of je wel door de echtheidstest heenkomt. Verifieren of je wel leeft!
